Ga naar de nieuwspagina
10.11.2011     Wat vindt Andries Jansen van de Centra voor Jeugd en Gezin (door Jaap Meeuwsen)

In 2010 zijn de eerste Centra voor Jeugd en Gezin al ontstaan, een laagdrempelige voorziening voor opvoedingsondersteuning en in principe de toeleiding voor meer specialistische vormen van hulp zoals jeugdzorg, JeugdGGZ of psychische hulp. In de plannen voor de overgang van de jeugdzorg van provincies naar gemeentes, de transitie, is een centrale rol weggelegd voor de CJG’s, maar wat vinden cliënten nou van zo’n CJG? Het LCFJ interviewt Andries Jansen, al jaren actief als meepratend en meedenkend cliënt in cliëntenraden en sinds jaar en dag lid van de Landelijke Cliëntentafel. Lees zijn interview hieronder:

Is het Centrum voor Jeugd en Gezin een goede ingang voor de jeugdzorg?

Niet voor alle groepen ouders. Mensen met een OTS (ondertoezichtstelling [red]) bijvoorbeeld gaan niet naar een CJG. Het CJG heeft een openbaar karakter. Je wilt niet dat iedereen weet dat jij onder toezicht staat.

Verbetert het CJG de samenwerking in de jeugdzorg?

Elke gemeente heeft zijn eigen CJG met zijn eigen samenstelling en zijn eigen systemen. Ze opereren op zichzelf. Zo krijg je geen geïntegreerde jeugdzorg.

Is er cliëntparticipatie in de CJG’s die jij kent?

In Overijssel hebben ouders nog nauwelijks een rol. Incidenteel zijn her en der dezelfde enkelingen in meerdere CJG’s actief. Dat is geen cliëntparticipatie. Mensen die actief zijn in de cliëntenbeweging van de jeugdzorg hebben nog veel behoefte aan informatie over wat een CJG is en wat er gaat veranderen in de jeugdzorg.

Hoe zie je de rol van cliëntenorganisaties nu de jeugdzorg naar gemeentes gaat?

Er moet goede actieve samenwerking zijn tussen Zorgbelang, de cliëntenraden van de Bureaus Jeugdzorg en het LCFJ naar de gemeentes toe.  Het lijkt er soms op dat de samenwerking niet optimaal is.

Er is binnen de instellingen ook een belangentegenstrijdigheid tussen de ouders van pleeggezinnen en de natuurlijke ouders van de kinderen; de cliënten die in de cliëntenraad vertegenwoordigd zijn.  Gemeentes kennen die verschillen in belangen niet.

De rol van het LCFJ als enige landelijke cliëntenorganisatie moet zijn dat uitwisseling georganiseerd wordt tussen alle soorten cliëntenclubs en dat we van elkaar weten waar we mee bezig zijn.

Welke belangrijke verandering zie in de jeugdzorg de laatste jaren?

De Raad voor de Kinderbescherming heeft zich teruggetrokken uit de zorg. Het is een machtig en ondoorzichtig orgaan geworden. Cliënten kunnen daar nog nauwelijks invloed op uitoefenen. De RvdK kan maatregelen nemen die niet stroken met de grondrechten van ouders. De Raad is bureaucratisch en gesloten. En dat terwijl er zoveel problemen zijn van cliënten met maatregelen van de RvdK. Ik denk dat veruit de meeste mensen met een OTS klachten hebben, maar dat wordt nergens openbaar besproken.

Heb je nog tips die de positie van ouders en kinderen kan versterken?

Er moet meer mediation ingezet worden bij scheidingen, juist als jeugdzorg erbij betrokken is. Scheidingen die voor de rechter worden uitgevochten hebben altijd een slecht resultaat voor de kinderen. Ouders moeten meer moeite doen om er zelf uit te komen samen met een mediator.

Wat heb je geleerd door actief te zijn in de cliëntenbeweging in de jeugdzorg?

Door mee te praten leer je bestuurlijk denken en kan je steeds beter adviseren aan de zorg. Maar dan moet je wel zeggenschap hebben. Die boodschap komt niet over bij de CJG’s.

 

En u? Sluit u zich aan bij de mening van Andries of juist niet, heeft u aanvullingen of kent u voorbeelden van CJG's die bovenstaande punten op een goede manier hebben aangepakt? Schrijf uw reactie hieronder op, of doe mee aan de discussie op onze Facebookpagina, op Hyves of op Twitter.

landelijk
transitie jeugdzorg
opinie
cliëntparticipatie
stelselwijziging
Centra voor Jeugd en Gezin (CJG's)






[Reageer][Disclaimer]






VOLG HET LCFJ
 
logo