Waarom worden er fouten gemaakt bij jeugdzorg?

Dit is een vraag die in vele vormen en maten wordt gesteld, hier op de site, maar ook elders op het internet. Het antwoord is zowel simpel als moeilijk: jeugdzorg is mensenwerk en waar mensen werken worden fouten gemaakt. Dat is natuurlijk geen antwoord, maar het allereerste probleem bij het beantwoorden is dit: er is geen één jeugdzorg. Jeugdzorg is een (veel te) moeilijk systeem van allerlei instanties, regels, mensen, hulpverleners en directeuren die allemaal moeten samenwerken en kort gezegd gaat dat niet altijd goed.

Dat er iets moet veranderen aan het systeem is duidelijk, en zowel de mensen in de jeugdzorg als in de (landelijke en provinciale) politiek als alle ouders en kinderen die gebruik maken of maakten van de jeugdzorg zijn het daarover eens. Het probleem is wel dat de jeugdzorg een gigantische rijdende trein is, waar veel mensen van afhankelijk zijn. De trein laten ontsporen zou betekenen dat veel kinderen en ouders die nu (goede) hulp krijgen in de jeugdzorg opeens zonder zouden zitten. 'De winkel moet openblijven' heet dat.

Een ander probleem is dat veel mensen wel weten dát het anders moet in de jeugdzorg, maar dat het nog moeilijk is om te bepalen hóe het anders moet. Het LCFJ en alle partners waarmee wij samenwerken zijn het er in ieder geval over eens: de jeugdzorg moet simpeler worden, moet gericht zijn op zo licht mogelijke hulp, zo dicht mogelijk bij huis en er moet een goed systeem zijn om díe kinderen en ouders die zwaardere en meer ingewikkelde hulp nodig hebben óók goed te helpen. Het LCFJ is druk in gesprek met allerhande verantwoordelijke partijen om dit voor elkaar te krijgen, maar dat is een proces van jaren!

Verschillende locaties

Een andere reden dat het moeilijk is om de vraag te beantwoorden is dat geen enkele instelling gelijk is aan de andere. Bureau Jeugdzorg in Gelderland werkt heel anders dan Bureau Jeugdzorg in Flevoland. En zelfs de locaties van Bureau Jeugdzorg Noord Brabant in Eindhoven en Den Bosch kunnen verschillen vertonen, nog afgezien van alle afdelingen en locaties van de instellingen voor Jeugd- en Opvoedhulp. En zelfs binnen één locatie kun je het net treffen of pech hebben met de hulpverlener die je krijgt: eentje die je snapt of eentje die het nog moet leren. Het systeem dat er is ontstaan zou moeten helpen die verschillen weg te werken, maar zo werkt het helaas niet, en dat systeem heeft het werk voor zowel de hulpverleners als de kinderen en ouders niet beter gemaakt, en wel moeilijker.

Oplossen uit verschillende richtingen

En om de fouten in de toekomst te voorkomen moet íedereen bijdragen! Hulpverleners moeten goed luisteren naar de kinderen en ouders, sámen met hen de hulpverlening bepalen en zij moeten openstaan voor het feit dat zij fouten maken, hier eerlijk in zijn en bereid zijn fouten te herstellen. Instellingen moeten de hulpverleners hierin ondersteunen en zorgen voor goede opleidingen en begeleiding en het bovendien voor cliënten makkelijk maken om hierover verhaal te halen. De provincies en de landelijke politiek (en vanaf binnenkort de gemeentes) moeten ervoor zorgen dat er goede en duidelijke regelgeving is om dit proces te ondersteunen. En voor u, de cliënt, de ouder, het kind of de jongere, voor u is het belangrijk dat u uw stem laat horen! Alleen door te vertellen hoe de zorg voor u is geweest, positief of negatief, door aan te geven hoe u de zorg had willen hebben, wat u prettig vindt, wat u goed vindt, en wat u slecht vindt, kunnen de hulpverleners, de bestuurders en de beleidsmakers de jeugdzorg zo maken dat het er een is vóór en door de cliënten. Dus dien klachten in, word lid van een cliëntenraad of laat uw stem op andere manieren horen, hier of op andere plekken. 

Een betere jeugdzorg is het resultaat van de samenwerking tussen cliënten en professionals en dát is hetgene waar het LCFJ zich sterk voor wil maken!