In sommige groepen hebben ze kamertijd. Dat is verplicht op je kamer zitten. Niet als straf, maar elke dag op vaste tijd. Vaak vlak voor of na het eten. Soms wordt het ook wel kamermoment of rustuur genoemd. Of rustmoment. Of huiswerkuur. De JIJ-krant vroeg vijf kinderen wat ze vinden van kamertijd.

Anna, 12 jaar: ‘Je mag hier naar je kamer gaan wanneer je wilt. Eén keer op een dag van vijf uur tot half zes hebben wij verplicht rustmoment. Dat vind ik wel normaal. Ik ben altijd veel in mijn kamer, dus voor mij is het geen probleem?’

Sabine: ‘Huiswerkuur, rustuur, binnen-zituur, strafuur, alles is met binnen zitten. Binnen, binnen, binnen. Ik word daar niet goed van!’

Jongen, 12 jaar: ‘Dan voel ik me zo alleen. Door kamertijd dus, dat je daar even moet blijven. En dan gaan ze de tafel dekken. Effe gewoon kamertijd rust. Dan wil de groepsleiding rust.’

Danny, 14 jaar: ‘Dat is verplicht, voor de rust. Als het zondag is, zitten we allemaal aan de grote tafel te eten. Dan gaan ze allemaal druk doen. Eigenlijk vind ik het wel leuk om mee te doen. Ik heb een afspraak gemaakt met mijn mentor, dat ik dan naar mijn kamer toe ga. Even vijf minuten. Even radio luisteren, even rustig worden. Ik vind kamermo- ment niks aan. Dat duurt veel te lang. Ik weet niet wat ik dan doen moet. Een half uur! Waarom geen kwartier??’

Johnny, 11 jaar: ‘Wij noemen het rust-moment. Meestal ga ik een zacht muziekje aanzetten en op mijn bed liggen. En dan een boekje lezen. Ik vind het rustmoment beter. Ik vind het leuk. Dan is het ook heel rustig. Ik hou van rustig.’