Allereerst: zie het niet als een zwakte dat iemand hulp heeft gevraagd bij jeugdzorg, maar als kracht. Het vergt moed om om hulp te vragen, en niet iedereen heeft die moed. Wilt u iemand helpen, zeg dan dat u dit wilt, en doe ook suggesties hoe u zou kunnen helpen. Gezinnen die met jeugdzorg te maken hebben, kunnen op allerlei vlakken hulp gebruiken, zowel emotioneel als puur practisch. Biedt aan op de broertjes of zusjes te passen als ze naar de hulpverlening toe moeten, bel op als u boodschappen gaat doen of u iets mee kunt nemen, biedt aan een klankbord te zijn, kook een keertje voor ze, etc.

Het is ook mogelijk een vertrouwenspersoon te zijn voor kinderen, jongeren en ouders in de jeugdzorg. Dit betekent dat u met ze praat over de dingen die gebeuren en ze tips of adviezen geeft hoe ze met zaken omgaan. Ook kunt u meegaan met gesprekken als zij dit willen, zorg er dan ook voor dat de hulpverlener hiervan op de hoogte wordt gesteld. De aanwezigheid van vertrouwenspersonen bij gesprekken is een wettelijk recht, maar hulpverleners mogen dit weigeren als zij hiervoor gegronde redenen hebben. Als u aanwezig bent bij een gesprek, blijf dan rustig en ga niet mee met de emoties die wellicht opwellen bij de ouders of kinderen voor wie u daar aanwezig bent. Het is niet ongebruikelijk dat er woede of verdriet ontstaat wanneer er beslissingen worden genomen door de hulpverlener, voor u is het makkelijker het hoofd koel te houden en daarmee helpt u het meeste!

In de toekomst komen wij met meer tips en links!